ب ) طلوع و غروب اجرام آسمانى و حركت منظم‌شان گواه بر اين است كه آن‌ها همگى زير فرمان مىباشند و خود در چنگال قوانينى كه بر آن‌ها حكومت مىكند قرار گرفته‌اند و پيروى از قوانين منظم ، خود گواه بر ضعف و ناتوانى آن‌هاست و چنين موجودات ضعيف ، نمىتوانند بر پهنهء هستى و يا حوادث زمينى حاكم باشند و اگر هم موجودات زمينى از نور آن‌ها بهره‌مند مىشوند ، دليل بر ربوبيّت آن‌ها نيست ، بلكه گواه بر اين است كه اين موجودات به فرمان مقام بالاتر ، در برابر حوادث زمينى انجام وظيفه مىكنند . به عبارت ديگر ، اين مطلب گواه بر انسجام موجودات جهان و هم‌بستگى آن‌ها با يكديگر است . ج ) هدف از حركت اين موجودات چيست ؟ آيا هدف اين است كه از نقص به جانب كمال بروند و يا بالعكس ، دوّمى قابل تصور نيست و بر فرض تصور ، معنا ندارد مربّى و كارگردان موجودات ، از مرحلهء كمال به سوى نقص و نيستى برود و فرض نخست ، خود گواه بر وجود مربّى ديگرى است كه اين موجودات به ظاهر پرتوان را ، از مرحله‌اى به مرحلهء كامل‌ترى مىرساند و در حقيقت او ربّ و پروردگار است كه اين اجرام و آنچه در زير آن‌ها قرار دارند ، همه را به سوى كمال مىرساند . روش پيامبران در بحث و مناظره همانطور كه گفتيم ، ابراهيم پس از خروج از غار ، با دو گروه منحرف از جادهء توحيد روبه‌رو گرديد : 1 . بت‌پرستان . 2 . پرستندگان اجرام آسمانى . بحث ابراهيم را با گروه دوم شنيديم ؛ اكنون بايد ديد كه وى چگونه با بت‌پرستان به مناظره برمىخيزد . تاريخ پيامبران نشان مىدهد كه آنان اصلاحات خود را در آغاز كار ، از بستگان خود آغاز مىكردند و سپس شعاع دعوت خود را گسترده‌تر مىساختند ؛ چنان كه